Home
Rotary Challenge
Actueel
Volg ons
Reisverslagen
Video's
Sponsoren
Contact
Mijn profiel

Nieuws

Afbeelding van Poste de santé maternité Thierry Sabine
Poste de santé maternité Thierry Sabine

28 oktober 2018
Afbeelding van Care for natural, behandeling brandwonden
Care for natural, behandeling brandwonden

28 oktober 2018
Afbeelding van Smartphone over?
Smartphone over?

28 oktober 2018
 
 
 

Donderdag 9 oktober, 2014

 
15 oktober 2014
Half zeven gaat de wekker want we moeten om 9 uur bij de benzinepomp staan getankt en wel, klaar voor het off-road piste rijden. We rijden de poort uit op zoek naar brood en komen in een Kashba terecht waar we het idee van hebben dat de tijd al jaren heeft stil gestaan Helaas het brood is nog niet gearriveerd en we durven er niet op te wachten.

Dus maar weer terug naar de camping waar we van de eigenaar nog een oud broodje van gisteren krijgen. We ontbijten in de half open bedoeïenen tent en pakken daarna de boel in. We zijn er klaar voor het feest kan beginnen. Daar gaan we dan 8 auto’s en een motor en we gaan een oude route van de Parijs Dakar rijden. We hebben een lokale gids mee die ons door de Sahara zal voeren. Het is rotsachtig en we zijn nog maar pas onderweg of we komen al een groep kamelen tegen, er zit zelfs een zwarte bij. We komen langs een gedenksteen voor een rallyrijder van de Parijs Dakar route, hij is tijdens de tocht op die plek overleden. Ook hier ziet het er steeds weer anders uit, het lijkt wel alsof we op de maan rijden of naar het einde van de wereld. Rotsachtige bodem en ver weg kunnen kijken alsof je aan het einde van de wereld af valt. Ineens zien we een bedoeïenentent staan op die ongelofelijke droge dorre vlakte. Wat doen die mensen hier vragen wij ons af en waar halen ze het water vandaan en spulletjes om te eten. Zo komen we nog meer van dit soort plekjes tegen en steeds weer denk je hoe kunnen die mensen hier leven. Een bedoeïenen tent bestaat uit donkerbruine aan elkaar genaaide doeken en kan heel erg groot zijn, hij is bevestigd op houten palen en er kunnen meerdere delen aan elkaar worden genaaid. We moeten precies doen wat de gids aangeeft en dan wisselt. Soms niet in het spoor rijden omdat dan het middenstuk tussen de bandensporen te hoog is en je de kans loopt om jezelf vast te rijden. We krijgen ook door hoe je het makkelijkst door het zand kunt rijden en gebruiken de vier wiel drive waar nodig. Af en toe is het hotsen en botsen en zitten we in de auto bijna tegen het dak aan. We moeten echt opletten, het is geconcentreerd rijden. Er is één team wat panne krijgt onderweg en ook steeds vast komt te zitten. Gelukkig hebben we een team waarvan een man al 18 keer de echte Parijs Dakar heeft gereden en waarvan er één bij de Belgische wegenwacht  werkt. Het wordt iedere keer opgelost en zo komen we steeds verder. Het is zo spectaculair mooi, maar ook geweldig en spannend ik kan het niet blijven zeggen. Als de zandduinen zich aandienen kijken we helemaal onze ogen uit, de prachtige goudgele kleur en de scherpe lijnen van het opgewaaide zand, daar blijf je van genieten. Af en toe waait het zo hard dat we midden in een goudgele zandwolk rijden en dan helemaal niet meer zien, ook moeten we flink afstand houden van diegene die voor ons zit omdat we anders ook niet meer zien. Een apart vak hoor piste rijden, maar wel een heeeeeeeeel leuk vak.

Eindelijk komen we dan aan bij Auberge du Sud een prachtig hotel opgebouwd uit leem met torentjes, mooie doorgangetjes, prachtige lampen en andere versierselen. Maar on top of that staat het hotel aan de rand van de zandduinen, wat een spectaculair gezicht!

Het is al bijna donker als we aankomen, we hebben een hele dag gereden om 120 kilometer af te leggen, maar het was meer dan de moeite waard! We hebben leuke kamer, wel vier of vijf meter hoog en de keuren zijn aardewerk/geel. Er kunnen vijf mensen slapen dus we hebben meer dan genoeg ruimte. De badkamer heeft een koperen wasbakje en een zelfgemaakt koperen kraantje, de spiegellijst is van hout en daar steekt een soort houten soeplepel uit wat dienst doet als zeepbakje. In de douche is dat idem dito, simpel maar erg leuk. We hebben zelfs een soort balkon vanwaar we op het zwembad kunnen kijken. We douchen en vertrekken voor het diner. Een zeer uitgebreide buffettafel aan beide zijden van een prachtig klein fonteintje waar ze allemaal bougainville blaadjes op het water hebben gelegd. De tafel ziet er zeer kleurig uit, mooie bewerkte Marokkaanse schalen, vol met olijven, kip, geit of kameel, linzen, bonen, salades, teveel op om te noemen en het smaakt allemaal overheerlijk. Toe natuurlijk verse dadels en fruit. Een heerlijke maaltijd. We gaan nog even buiten zitten en met volle maan die de zandduinen verlicht voelen we ons als in een sprookje van duizend en een nacht. Ik ga vroeg naar bed, ik ben doodop van vandaag en we moeten er morgen heel vroeg uit want we gaan per kameel naar de zonsopgang kijken.