Home
Rotary Challenge
Actueel
Volg ons
Reisverslagen
Video's
Sponsoren
Contact
Mijn profiel

Nieuws

Afbeelding van Poste de santé maternité Thierry Sabine
Poste de santé maternité Thierry Sabine

28 oktober 2018
Afbeelding van Care for natural, behandeling brandwonden
Care for natural, behandeling brandwonden

28 oktober 2018
Afbeelding van Smartphone over?
Smartphone over?

28 oktober 2018
 
 
 

Donderdag 16 oktober

 
20 oktober 2014
Donderdag 16 oktober 2014

 

Ik ben er vroeg uit en heb zowaar een heerlijk warme douche, als je verder maar niets aanraakt is er niets aan de hand.

De mannen liggen nog in de tent als ik de mijne al aan het opbergen ben, ik ga met Robert naar ‘de winkel” waar we brood gaan kopen. Het is een piepklein winkeltje met de meest broodnodige producten. Dozen water opgestapeld tot het plafond, wat blikjes erwtjes en vis, waspoeder, lucifers enz. Het brood is er nog niet daar moeten we even op wachten, zo hebben we mooi de tijd om rond te kijken. We ontbijten dus met heerlijk vers stokbrood (met dank aan de franse koloniale overheersing) en dan gaan we auto  ons nemen zodat zij ruimte hebben voor de gids. De klok blijkt hier weer een uur terug te gaan dus houden we een uurtje over waardoor ik het verslag bij kan werken en de computer opladen.

Ik zit op een betonnen vloertje onder de stopcontacten, het is wel een beetje hard, maar het werkt. Ineens gaan we vertrekken, gidsen in de auto, wij in de auto, politie voorop en rijden maar. Eerst naar het benzinestation voor diesel, maar die heeft niets aan te bieden, dan maar op naar de volgende, waar we allemaal voltanken en ook reserve diesel tanken, we moeten wel de woestijn door komen. Daarna naar de winkel van sinkel voor onze broodnodige boodschappen. Het duurt wel even voordat iedereen van boodschappek is voorzien, we mogen achter het gaas om zelf spulletjes uit te zoeken. Veel hebben we niet nodig en een uitgebreide keuze qua vers gaat het ook niet worden. We kopen een ui en een paar appels en dat is zo ongeveer de enige leus qua vers fruit en groenten. Daar gaan we rijden, de politie met zwaailichten voorop en wij er achter aan. Maar bij de eerstvolgende controlepost staan er 8 pick-ups van het leger klaar met op iedere pick-up minimaal drie personen voorzien van een wapen. Er zijn wagens bij waarop een mitrailleur is bevestigd en wagens met zendapparatuur. We blijken zes wagens mee te krijgen de woestijn in en er gaan twee wagens mee over de  weg naar Nouackshot. Continue wordenwe bewaakt, als we stoppen vanwegen vastzitten in het zand of pecht, dan waaieren ze uit en staan rondom ons heen om de boel in de gaten te houden. Het is wel even wennen hoor al dat militaire vertoon en het maakt toch wel even indruk, ze zullen dit niet voor niets doen. Het is regelmatig zand scheppen, trekken en duwen want de een na de ande komt vast te zitten in het zand. Ik heb nog nooit in mijn leven op één dag zoveel auto’s aangeduwd en zand weggeschept. Maar dat is ook een onderdeel van de Challenge, elkaar helpen als je in de brand zit. Wij komen er na veel graafwerk uiteindelijk zelf uit, maar er moet ook flink getrokken worden. We zullen kamperen tegen een zandheuvel aan, maar door alle pech is het al donker als we stoppen en kampement opmaken. We staan in een halve cirkel en dan een dubbele rij auto’s zodat de harde wind die er waait, een beetje wordt tegengehouden door de auto’s. Het is pikdonker, het waait dus hard en we moeten zo nog eten en de tentjes opzetten. We beginnen met een flesje rode wijn, meegesmokkeld in het dak. Mauritanië is een islamitische republiek en bij de grens werd er flink gecontroleerd op alcohol. We hebben drie blikjes bier ingeleverd, die zijn we kwijt, maar de wijn in dak van de auto veilig kunnen stellen. Alleen de wijn er uit krijgen is nog een hele tour, na wat halsbrekend sloopwerk komt er dan toch een flesje tevoorschijn en daar zitten we dan in de woestijn, het is pikkedonker en die wijn! Het is alsof er een engeltje over je tong……

W eten voor de verandering paella, maar nu zit er wat zand doorheen, geeft toch een aparte smaak aan het eten. We hebben zowaar een toetje, yoghurt en dat smaakt, jammie.

Het tent opzetten is een klus, het waait dus dat ik uitkijken geblazen voor je het weet ben je alles kwijt. We zijn omringd door het leger, maar waar ga je dan naar het toilet als je overal donkeren gesluierde mannen hebt staan? Uiteindelijk vind ik een plekje tussen de auto’s zonder dat ik wordt gezien. Ik duik in mijn tent en heb last van de zandvlooien, het stikt er de hele dag al van en ze proberen te prikken. Het is warm, to much voor mijn slaapzak dus ik ga zo op mijn luchtbed liggen. Ik slaap niet echt best, de zandvlooien, de wind die maar niet gaat liggen en het geklepper van het doekje op mijn tent. Vroeg op ,ik weet niet hoe laat we weg moeten, maar ik wordt vast wakker als ik de rest hoor.