Home
Rotary Challenge
Actueel
Volg ons
Reisverslagen
Video's
Sponsoren
Contact
Mijn profiel

Nieuws

Afbeelding van Poste de santé maternité Thierry Sabine
Poste de santé maternité Thierry Sabine

28 oktober 2018
Afbeelding van Care for natural, behandeling brandwonden
Care for natural, behandeling brandwonden

28 oktober 2018
Afbeelding van Smartphone over?
Smartphone over?

28 oktober 2018
 
 
 

Dinsdag 14 oktober, 2014

 
15 oktober 2014
Er gaan twee telefoons vlak na elkaar de eerste is van Wim Arie en de tweede van Robert, die zegt o dan kan ik nog lekker een minuutje blijven liggen. Het minuutje is zo over, we moeten er uit want om 6.30 uur staat ons ontbijt klaar. We hebben roerei, verschillende marmelades, smeerkaas en overheerlijke verse sinaasappelsap. We kunnen er weer even tegen aan, We nemen afscheid en gaan rijden, het is precies acht uur als we in de auto stappen. Bij de eerst pompstation die we zien gaan we tanken en we zijn niet de enige. Er staan meerdere challengers bij de pompstation en tot onze grote spijt zien we dat team Swaroo al weer gesleept wordt, zij hebben zich na alle pech uiteindelijk weer bij de groep kunnen voegen, maar hebben nog steeds problemen. We hopen dat ze het op kunnen lossen. De weg is honderden kilometers rechtuit door vlak zandachtig landschap. We zijn blij als er af en toe een tegenligger is of een bocht anders is het we erg saai. Soms een dorp, dat maakt het helemaal afwisselend. Ineens doet Fleurtje raar en we denken dat we een lekke band hebben, maar dat blijkt niet zo te zijn. Wat is het dan? We weten het niet, de rechter achterband is wel wat slapjes maar of dat de oorzaak is? Fleur trekt wat aan het stuur maar verder dan dat komen we niet. Voorzichtig aan gaan we weer rijden en vooralsnog gaat het goed. Maar zo ligt het niet, Fleur begint steeds meer te zwabberen onderweg en is af en toe niet onder controle te houden, dat is geen prettig gevoel. We besluiten eerst maar ergens te lunchen en gaan de weg af naar een vissersdorpje waar in gezelschap van een paar zwerfhonden een sopje maken en brood eten, het strand ligt er stil en verlaten bij. Na de lunch gaan we weer verder op pad en Fleur heeft nog steeds kuren, ik zit achter het stuur als ze begint te slingeren terwijl er een tegenligger passeert, het loopt net goed af. Het is opletten geblazen en we gaan wat langzamer rijden. Maar het gaat toch niet goed en ineens gaat Fleur dwars de weg over, niet meer te corrigeren, Robert die stuurt doet zijn best maar Fleur gaat haar gang. We besluiten toch maar door te rijden maar heel erg langzaam zodat we nog enigszins controle hebben over Fleur. We weten niet hoe lang we nog moeten want de coördinaten in het roadbook kloppen niet en de plaats waar we moeten zijn pakt TomTom niet.

We sturen Patrick van de brandweerwagen een berichtje want zij zijn zeker al bij Barbas, het blijkt dat het hotel ook de coördinaten niet weet. De kaart van Marokko geeft het anders aan dan de kaart van Mauritanië. We kachelen met een sukkelgangetje door, in dezer enorme leegte kunnen we ook niet blijven staan we moeten dus proberen het Motel te halen, grrrrr we balen en worden er stil van. Ineens horen we team Bresla door het bakkie en en zij vragen wat er aan de hand is. Bram kijkt in de motorkap en onder de auto, Robert gaat ook maar weer op zijn rug liggen en ontdekt nu dat de stabilisatiestang doorgerot is, we denken dat dit het probleem is. Met tieraps wordt de boel vastgebonden zodat we die stang niet kunnen verliezen. De Brabanders rijden weer verder en wij ook alleen nog steeds rustig aan. We hebben contact met de brandweermannen en zij berichten ons dat er vlak naast Barbas een garage zit, dat wordt dus onze eerste stopplaats. Als het allemaal meezit komen we daar om ongeveer 20.00 uur aan.

Ondertussen blijft de weg voor ons nog steeds een rechte baan, saai en eentonig. Het landschap is in de loop van de dag wel wat veranderd, maar het is niet spectaculair, we rijden nu al weer tijden door een vlak gebied met rotsen en grijs zand, soms staan er wat dorre struikjes en dat gaat dan tijden zo door. Ik verlang naar een fijne hotelkamer met een warme douche en een lekkere avondmaaltijd. Dat gaat er nog wel van komen.

We komen aan bij motel Barbas maar rijden direct naar de garage. Wat zal ik zeggen van de garage, er zitten er wel 10 op een rijtje en ze zien er allemaal hetzelfde uit, een grote puinzooi! Ooit wel eens in Nederland op de sloop geweest? Dat ziet er stukken beter uit. Maar goed we hebben geen keuze en gaan op goed geluk naar een garage, we leggen het probleem uit en er wordt direct actie ondernomen. We hebben een kapotte………stang en die moet gelast worden. Er wordt een stukje ijzer onder de puinzooi vandaan getrokken en er wordt flink gelast. We zijn al bang dat we straks alleen nog maar voor en achteruit kunnen qua sturen. Maar na een uur werken moet ik meekomen en onder de auto kijken. Ik ga door de knieën, kijk onder de auto en het zegt me niets, maar goed ik knik en zeg tres bien waarop ik een grote grijns krijg van de reparateur. Voor de zekerheid laat ik Robert ook nog even kijken en voor zover we kunnen zien is het gemaakt, morgen gaat team rescue er naar kijken maar die zitten nu nog in Dakla. Moe komen we het motel binnen lopen, boeken een kamer en bestellen wat te eten. De kwaliteit is niet je dat, (koude patat en rare salade) maar als je trek hebt dan is het al gauw lekker. Ik krijg een kamer alleen want er zijn geen kamers voor drie personen. Als ik alles naar boven heb gesjouwd en ik mijn kamer heb gelegd zie ik dat de kamer niet is schoongemaakt, in het toilet liggen de restanten van de vorige gast, er is geen toiletpapier en volgens mij is het bed beslapen. Ik weer naar beneden en de zeer vriendelijk jongen van de receptie met me mee. Hij besluit dat ik een andere kamer krijg en verhuis vervolgens naar een andere kamer. Als ik mijn telefoonsnoertje uit de auto wil halen krijg ik mijn deur niet meer op slot, wat ik ook probeer. Weer naar beneden en de vriendelijk jongeman weer met me naar boven. Na tien minuten heeft hij het voor elkaar en gaat het slot weer heen en weer. Pfffff ik kan mijn snoertje halen en telefoon opladen.

Ik ben benieuwd hoe ik zal slapen, beneden hangt een groot televisiescherm waar mensen kunnen komen tv kijken. De volumeknop kan volgens mij maar op één stand en dat is HARD. We gaan het zien.