Home
Rotary Challenge NL
Rotary Challenge UK
Actueel
Volg ons!
Reisverslagen
Video's
Sponsoren
Contact
Mijn profiel
 
 

Over Gambia

tineke 
tineke
Ligging
Gambia ligt in West-Afrika, ten noorden van de evenaar aan de Atlantische Oceaan en grenst aan Senegal. Met een oppervlakte van 11300 vierkante kilometer is Gambia ongeveer één vijfde van Nederland en België samen. In feite is Gambia een lange strook land, doorsneden door de rivier de Gambia. Het land is nauwelijks breder dan 30 kilometer, met uitzondering van de kuststrook, die ongeveer 70 kilometer haalt, de ingang tot de rivier Gambia daarbij inbegrepen. Vanaf het uiterste westen tot aan de oostelijke grens met Senegal is de afstand, hemelsbreed gemeten, circa 320 kilometer. Gambia wordt aan drie zijden ingesloten door Senegal, een land dat ruim 17 keer zo groot is en waarmee nauwe banden bestaan. Het landschap is licht glooiend. Er komen wat heuvels voor maar die zijn nauwelijks als zodanig herkenbaar. Het hoogste punt ligt ten noorden van het landinwaarts gelegen Basse Santa Su, en bedraagt ruim 46 meter.
Hoofdstad van Gambia is Banjul.

Location
Gambia is located in West Africa, north of the equator on the Atlantic Ocean and borders Senegal. With an area of 11300 square kilometers Gambia is about one fifth of the Netherlands and Belgium together. In fact, Gambia is a long strip of land, intersected by the river Gambia. The country is barely wider than 30 kilometers, except for the coastal strip, which reaches about 70 kilometers, including the entrance to the Gambia River. From the extreme west to the eastern border with Senegal, the distance, measured as the crow flies, is about 320 kilometres. Gambia is enclosed on three sides by Senegal, a country that is more than 17 times as large and with which there are close ties. The landscape is slightly sloping. There are some hills but they are hardly recognizable as such. The highest point lies north of the inland Basse Santa Su, and is over 46 meters.
The capital of Gambia is Banjul.


Geschiedenis

Gambia maakte deel uit van het Ghanese Rijk. De eerste schriftelijke bronnen komen uit de negende en tiende eeuw, geschreven door Arabische handelaren. Via een handelsroute door de Sahara haalden de Arabieren slaven, goud en ivoor uit Gambia. In de veertiende eeuw kwamen de Europeanen naar West-Afrika om te zoeken naar goud. In de vijftiende eeuw namen de Portugezen de handel van de Arabieren over via zeeroutes. Door de eeuwen heen werd Gambia bezet door de Fransen, de Engelsen en zelfs deels door de Nederlanders. Aangevoerd door de Portugezen werd in de 16de eeuw de slavenhandel de drijfveer voor de Europeanen. Pas in 1906 werd de slavenhandel in Gambia afgeschaft.
In 1965 kwam er een einde aan de Engelse bezetting en Gambia werd onafhankelijk. Het land bleef lid van het Britse Commonwealth of Nations en was een constitutionele monarchie met de Britse Koningin als staatshoofd. In 1970 werd Gambia een republiek. Er kwam een voorlopig militair bewind onder leiding van luitenant Yahya Jammeh. Het militair bewind kondigde een terugkeer naar de democratie aan. In 1996 werd een commissie ingesteld die verkiezingen moest voorbereiden. Yahya Jammeh, inmiddels opgeklommen tot kolonel, werd op 6 november 1996 ingezworen als president. Op 18 oktober 2001 werd hij herkozen voor een termijn van vijf jaar. Ook bij de verkiezingen op 22 september 2006 werd hij opnieuw verkozen als president voor een periode van 5 jaar.

History
Gambia was part of the Ghanaian Empire. The first written sources come from the ninth and tenth centuries, written by Arab traders. Via a trade route through the Sahara, the Arabs took slaves, gold and ivory from Gambia. In the fourteenth century Europeans came to West Africa to look for gold. In the fifteenth century the Portuguese took over the Arabs' trade via sea routes. Through the centuries Gambia was occupied by the French, the English and even partly by the Dutch. Led by the Portuguese, the slave trade became the driving force for Europeans in the 16th century. Only in 1906 the slave trade in Gambia was abolished.
In 1965 the English occupation came to an end and Gambia became independent. The country remained a member of the British Commonwealth of Nations and was a constitutional monarchy with the British Queen as head of state. In 1970 Gambia became a republic. There was a provisional military regime under the leadership of Lieutenant Yahya Jammeh. The military regime announced a return to democracy. In 1996 a commission was established to prepare elections. Yahya Jammeh, now a colonel, was sworn in as president on November 6, 1996. On 18 October 2001 he was re-elected for a term of five years. Also at the elections on 22 September 2006 he was re-elected as president for a period of 5 years.

Staatsvorm
Gambia werd op 26 april 1970 een republiek met als staatshoofd een president die tevens regeringsleider is. Gambia kent één kamer (National Assembly) met 45 leden die voor vijf jaar door het volk gekozen worden. Dat zijn er evenveel als er administratieve gebieden (45) zijn. De National Assembly wordt verder uitgebreid met acht leden die geen stemrecht hebben: de minister van justitie, een voorzitter, een plaatsvervangend voorzitter en vijf plaatsvervangende leden. Ook zitten er nog vijf districtshoofden (Chiefs) in de National Assembly.
In 1964 werden er voor de eerste keer algemene verkiezingen gehouden. De verkiezingen worden, net als in Engeland, volgens een districtenstelsel gehouden. Gambia is bestuurlijk ingedeeld in zes "divisions" (provincies). Deze zijn weer onderverdeeld in 45 districten.
Gambia werd mede geleid door premiers. Pierre Sarr N'Jie diende tussen 1962-1965 als chief minister. Hij werd opgevolgd door Jawara (1970-1994), die tijdens de regeerperiode van Koningin Elizabeth II als premier actief was. Koningin Elizabeth II was de vijf jaren daarvoor wettelijk regeerder van Gambia (1965-1970). In 1994 werd Yahya Jammeh, na een staatsgreep, staatshoofd en regeringsleider. Tussen 1994 en 1996 was hij tevens hoofd van de militaire junta.
Jammeh was 22 jaar aan de macht, waarna hij in december 2016 de verkiezingen verloor van Adama Barrow. In een uitzending van de staatsradio zei hij de uitslag te accepteren en mee te werken aan een vreedzame machtsoverdracht. Hier kwam hij in januari 2017 op terug. Hij weigerde op te stappen en eiste nieuwe verkiezingen. Voor de beëdiging van Barrow werd uitgeweken naar de Gambiaanse ambassade in Senegal. Nadat verschillende West-Afrikaanse landen vervolgens soldaten en bemiddelaars naar Gambia stuurden, verklaarde Jammeh in een televisietoespraak toch op te stappen.

State Form
The Gambia became a republic on 26 April 1970 with a head of state, a president who is also the head of government. The Gambia has one chamber (National Assembly) with 45 members elected by the people for five years. There are as many as there are administrative areas (45). The National Assembly is further expanded with eight members who have no voting rights: the Minister of Justice, a chairman, a deputy chairman and five deputy members. There are also five district heads (Chiefs) in the National Assembly.
General elections were held for the first time in 1964. As in England, the elections are held according to a district system. The Gambia is administratively divided into six divisions (provinces). These in turn are divided into 45 districts.
The Gambia was co-led by prime ministers. Pierre Sarr N'Jie served as chief minister between 1962-1965. He was succeeded by Jawara (1970-1994), who was active as Prime Minister during the reign of Queen Elizabeth II. Queen Elizabeth II had been the legal ruler of Gambia (1965-1970) for the previous five years. In 1994, following a coup d'état, Yahya Jammeh became Head of State and Government. Between 1994 and 1996 he was also head of the military junta.
Jammeh was in power for 22 years, after which he lost the elections of Adama Barrow in December 2016. In a state radio broadcast he said he accepted the result and that he would cooperate in a peaceful transfer of power. He returned to this in January 2017. He refused to resign and demanded new elections. Barrow was sworn in at the Gambian embassy in Senegal. After several West African countries then sent soldiers and mediators to Gambia, Jammeh declared in a television speech that he would step down anyway.

Cultuur
De Gambiaanse bevolking is erg vriendelijk, gastvrij en relaxed. Als u van iemand een foto wilt maken, vraag dan altijd vooraf om toestemming. Het kan zijn dat er om een vergoeding gevraagd wordt. Waar u in Gambia ook op moet letten is de “linker-/rechterhand regel”. De linkerhand is in Gambia voor onhygiënische handelingen, dus iemand met uw linkerhand iets aanreiken wordt als een belediging gezien.
Gambia heeft een rijke traditie in muziek. Al vele eeuwen vertellen muzikanten en griots (traditionele lofzangers) de verhalen van families en clans, zodat de Wolof en de Mandinka hun eigen identiteitsgevoel krijgen. Veel van de griots begeleiden zichzelf op de kora, een soort harp, die meestel door de Mandinka vakkundig zijn gemaakt. Gambia’s literaire traditie is dan ook gebaseerd op de familiegeschiedenis en poetrie die al eeuwenlang door de griots gemaakt zijn.

Culture
The Gambian population is very friendly, hospitable and relaxed. If you want to take a picture of someone, always ask for permission in advance. It may be that there is a charge. What you also need to pay attention to in Gambia is the "left/right hand rule". The left hand is in Gambia for unhygienic actions, so giving something to someone with your left hand is seen as an insult.
Gambia has a rich tradition in music. For many centuries musicians and griots (traditional praise singers) have told the stories of families and clans, so that the Wolof and the Mandinka get their own sense of identity. Many of the griots accompany themselves on the kora, a kind of harp, most of which are expertly made by the Mandinka. Gambia's literary tradition is therefore based on the family history and poetry that have been made by the griots for centuries.

Religie
Het grootste gedeelte van Gambia is Islamitisch, ongeveer 90% van de bevolking. De overige 10% van de inwoners van Gambia behoort tot een andere kerk, met name tot de anglicaanse en de rooms-katholieke kerk. Een groot deel van de bevolking is streng religieus maar brengt dit niet zo zeer tot uiting. In heel Gambia zult u moskeeën vinden. De grootste staat in de hoofdstad Banjul en heet toepasselijk ‘Grote Moskee’. Er zijn overigens twee ‘Grote Moskeeën’ in Banjul. Vanuit het koloniale verleden heeft men in Gambia de zondag als rustdag aangenomen. De heilige dag voor de islamitische Gambianen blijft echter de vrijdag.

Religion
Most of the Gambia is Islamic, about 90% of the population. The remaining 10% of the inhabitants of Gambia belong to another church, especially the Anglican and the Roman Catholic church. A large part of the population is strictly religious but does not express this very much. All over Gambia you will find mosques. The largest is in the capital Banjul and is aptly called 'Great Mosque'. There are two 'Big Mosques' in Banjul. From the colonial past, the Gambia has taken Sunday as a rest day. However, the holy day for the Islamic Gambians remains Friday.

Eten & drinken in Gambia
Gambia is een vruchtbaar land dat rijk is aan pinda’s, bananen, mango’s, meloenen en citrusvruchten. Er groeit fruit in overvloed. De traditionele Gambiaanse gerechten worden meestal bereid met de belangrijkste producten van het land zoals pinda’s, rijst, couscous en kip.
Men kan genieten van een eindeloos aanbod van verse vis. De lokale specialiteiten zijn de ‘Lady Fish’ en de ‘Snappers’. De vis wordt opgediend met geurige rijst en groenten maar ook friet is verkrijgbaar. Op het menu staan tevens grote gamba’s en smakelijke kreeften. Probeer echter ook eens een lokaal gerecht als domodah, een lekker rijstgerecht met een smakelijke saus, bereid op basis van de Gambiaanse pinda. In Gambia kan men uitstekend en voordelig genieten van een heerlijke maaltijd.
Veel drinken is noodzaak. Let er altijd op dat een fles water aan tafel geopend wordt! Met uitzondering van de binnenlanden is er bijna geen gedistilleerd drankje dat in de hotels niet voorradig is. Het in Gambia gebrouwen bier, Julbrew, kan een vergelijking met de bekende merken goed doorstaan. Er zijn echter genoeg alternatieven die vooral gezocht moeten worden in de rijke variatie aan theesoorten. De Britse invloed is op dit gebied nog steeds goed merkbaar. De keuze uit frisdranken, zowel uit het pak, in flessen of in blik is zeer groot.

Eating & Drinking in Gambia
Gambia is a fertile country rich in peanuts, bananas, mangos, melons and citrus fruits. Fruit grows in abundance. The traditional Gambian dishes are usually prepared with the most important products of the country such as peanuts, rice, couscous and chicken.
One can enjoy an endless supply of fresh fish. The local specialties are the 'Lady Fish' and the 'Snappers'. The fish is served with fragrant rice and vegetables but chips are also available. The menu also includes large prawns and tasty lobsters. But you should also try a local dish such as domodah, a delicious rice dish with a tasty sauce, prepared on the basis of Gambian peanuts. In Gambia you can enjoy a delicious meal in an excellent and inexpensive way.
A lot of drinking is a necessity. Always make sure that a bottle of water is opened at the table! With the exception of the interior, there is almost no spirit drink that is not available in hotels. The Gambia brewed beer, Julbrew, can stand comparison with the well-known brands well. However, there are plenty of alternatives that should be sought mainly in the rich variety of teas. The British influence is still noticeable in this area. The choice of soft drinks, from the pack, in bottles or in cans is very large.